Latest

Resurrection – Հարություն – Воскрешение

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Hope – ՀՈՒՅՍ – Надежда

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Lyrics
Ուշ է, նա թակում է դուռը փակ,
նա է, ում սպասում ես շարունակ,
նա է, ով փրկում է քո հոգին,
պարանոցից հանում դեղին
հոգեվարքից կապված պարանը,
պատսպարում է քեզ վշտից`
թևազուրկ այդ թռչունից:
Հույսն է ապավենը մենության,
հույսն է, որ կերտում է ապագան,
հույսն է, որ վերջին պահին կրկին
կորուստների ճանապարհին
փրկության լույսով ժպտում է,
և այդ հույսը փրկության
քո նշխարքն է հաշտության:Լուռ է, սենյակի դռները՝ փակ,
ստվերն է քո ճոճվում պատին սպիտակ,
հուշն է սղոցում վհատ հոգիդ,
երբ կիթառի լարերը հին
գիշերվա մեջ տրոփում են
և հազար-հազար երգեր
պատերից հնչում են դեռ:
Այս ցնորված մնջախաղի
անզոր դիմախաղով՝
շարժվում են մեր ստվերները
կյանքի բեմի եզրով:
Հետո մի պահ անձայն մեկ-մեկ կորչում
թողնում հույսի կապույտ թևերը ձեզ-
իրենք անհետանում:

Ի՞նչ ես այս կյանքի բեմում ճոճվող,
ո՞ւմ ես իսկապես դու հարկավոր,
ի՞նչն է, որ քո կյանքն է ավիրում-
օրացույցին է սեպագրում
գուրգուրած քո երազները
և նկարդ մեծացնում-
փակում սև շրջանակում:

Ուշ է, նա թակում է դուռը փակ:
Նա է՝ ում սպասում ես շարունակ:
Նա է՝ ով փրկում է քո հոգին-
պարանոցից հանում դեղին
հոգեվարքից կապված պարանը,
պատսպարում է քեզ վշտից՝
թևազուրկ այդ թռչունից:

Այս ցնորված մնջախաղի
անզոր դիմախաղով՝
շարժվում են մեր ստվերները
կյանքի բեմի եզրով:
Հետո մի պահ անձայն մեկ-մեկ կորչում-
թողնում հույսի կապույտ թևերը ձեզ-
իրենք անհետանում:

One Last Time – ՎԵՐՋԻՆ ԱՆԳԱՄ – В последний раз

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Lyrics
Չորսը պատ շարված մի տուն է,
չորս տախտակ մեխված մի դուռ:
Ճաղապատ լուսամուտները – Խենթանոցն է
համար ութ:
Մենք ցրտից չէ, որ սառել ենք,
քարացել ենք խարույկից…
տե՛ս, այրում են մեր գրքերը,
որ գտան բարձի տակից:
Այս անգամ՝ վերջին անգամ:Եվ խժռում է վառարանը հաստափոր,
իմաստները յուրացնում հատոր հատոր,
կարմրել է հաճույքից նրա մարմինը,
և ոռնում են ամոթից խենթերը մեր –
շարադրում են լուրերով բյուր պատճառներ
և նշում աննախատես հանգամանքները:
Այս անգամ՝ վերջին անգամ:
Հե՜յ, դե կոճկե՛ք ձեր բերանները:
Հե՜յ, դե կանգնե՛ք բոլորդ զգաստ:
Հե՜յ, ձեզ դատում են մանուկները:
Հե՜յ, բարուրների մեջ սառած:
Այս անգամ՝ վերջին անգամ:
Ավարտվեց ձեր միացումը:
Առնետները միացան:
Միացան կատղած շները,
ճիվաղները միացան,
միացավ և կեղտաջուրը
խցանված խողովակում:
Գժերով մենք որոշում ենք
անջատում և լվացում:
Այս անգամ՝ վերջին անգամ:
Եվ ոռնում են ամոթից խենթերը մեր,
շարադրում են չորս կողմից բյուր պատճառներ,
և նշում աննախատես հանգամանքները,
և փառքի նալերն են իրարից պոկում,
չիբանների պես օրեցօր աճում
չաղ ու բախտավոր բարերարները:
Այս անգամ՝ վերջին անգամ:
Հե՜յ, դե կոճկե՛ք ձեր բերանները:
Հե՜յ, դե կանգնե՛ք բոլորդ զգաստ:
Հե՜յ, ձեզ դատում ենք՝ մենք՝ գժերս:
Հե՜յ, մեղսավոր ենք: Միաձայն:
Միաձայն… Այս անգամ՝ վերջին անգամ:
Մոռացե՛ք ձեր երազները,
ձեզնից ոչ ոք չի փախչի,
տուրը տաք հրաշք երկիրը՝
գժերով կանցնենք գործի:
Չեք գտնի ձեր հանգրվանը
հեռավոր տաք ափերում,
չեք լափի գողցած նշխարը,
ձեզ գժերն են հետևում:
Այս անգամ՝ վերջին անգամ:

Meaning Lost – ԵՐԲ ԻՄԱՍՏԱԶՈՒՐԿ Է ԼԻՆՈՒՄ – Теряются смыслы

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos

Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Live 2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006.

Lyrics
Երբ օրերն անցած ճանճի պես մեխվում են
քո օրացույցի դեղին էջերին,
ամիս առ ամիս անիմաստ թափվում են
տերևների պես  քո կյանքի ծառից:Երբ ժամացույցի լարված զսպանակը
կացինն է ճոճում քո պարանոցին,
անցյալը դանդաղ իմաստազրկվում է,
ներկան էլ թմրած` քո ոտքի տակին:

Կյանքը անիմաստ իմաստազրկվում է,
երբ վերածվում է անվերջ պայքարի,
պայքարն էլ, ավաղ, իմաստազրկվում է,
երբ վերածվում է կյանքի իմաստի:
Իմաստը կորցրած դատարկ պատվանդանը
սպասում է հաջորդ կուռքի քանդակին,
երբ տապալվում է կանգնած արձանը,
ժամանակը միշտ վիժում է նորին:

Փողոց ու այգի իմաստազրկվում են
իմաստազրկված քաղաքի մեջքին,
տները նույնպես իմաստազրկվում են,
Երբ վերածվում են ապաստարանի:

Խոսքը շատ վաղուց իմաստազրկվել է,
ծամվել երախում բյուր ժողովների,
իմաստը նույնիսկ իմաստազրկվել է՝
այն վազքի նման, որ ավարտ չունի:

Ձեռքերը պարապ իմաստազրկվում են,
ամեն օր դարձավ տխուր կիրակի,
գլխուղեղիդ մեջ օրեցօր մեխում են
պատճառները բյուր առանց պատճառի:

Անիմաստության խորտակվող իմ նավը
նորից փրկության ափին է զարնվում,
երբ վերարկույով քնած զավակներս
մեկ-մեկ արթնանում ու ինձ են նայում:

Նրանց աչքերի առկայծող լույսերը
ոգուս սառույցի կեղևն են փշրում,
անկարողության պոկում կապանքները,
և կյանքս նորից իմաստավորում:

Return Of The Prodigal Son – ԱՆԱՌԱԿ ՈՐԴՈՒ ՎԵՐԱԴԱՐՁԸ – ВОЗВРАЩЕНИЕ БЛУДНОГО СЫНА

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos

Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача 

Live 2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006. 

Lyrics
Երբ անառակ որդու նման,
Դառնաս՝ թողած քաղաքդ,
Եվ դռնեդուռ փնտրես նրանց,
Ում որ վաղուց կորցրած ես, 

Սեղանի չորս կողմում նստած
Նրանք են` ում գտել ես,
Խոսքեր չկան, խմում ենք լուռ`
Ուշ է, ուշ է…

Երբ անառակ որդու նման,
Վերադառնաս քո տունը,
Մթում կախված մի պատուհան,
Ճոճվող ստվերներ անկյունում:

Երբ հայրդ ծեր դնի ուսիդ
Իր դողացող ձեռքերը,
Միայն կշշնջա կամաց`
Ուշ է, ուշ է…

Հազար օտար աչքերի մեջ
Գտնես նրա հայացքը,
Նրան, ով որ սիրում էր քեզ,
Սպասում քո վերադարձը:

Երբ անառակ որդու նման,
Վերադարնում է սերը,
Լսում ես կարճ մի պատասխան`
Հե՜յ, ուշ է…

Եվ ո՞ւմ կամքով է, որ կյանքում,
Ամենն ունի իր վերադարձը,
Միշտ ուշացած գտնում ես այն,
Ինչ որ վաղուց կորցրած ես:

Երբ անառակ որդու նման,
Վերադառնում է խիղճը,
Լսում ես կարճ մի պատասխան`
Ուշ է, ուշ է…

Lyrics
Когда как блудный сын назад
В свой город возвратишься
Ты будешь по домам искать
С кем не успел проститься.
Сидите по углам стола
Безмолвно и серьезно,
И ни к чему сейчас слова.
Поздно! Поздно!

Когда домой, как блудный сын
Ты тихо возвратишься,
Услышишь как стучат часы
И тень в углу ютится,
Тебя твой старенький отец
Коснется осторожно,
Сынок, пришел ты, наконец.
Эх! Поздно! Поздно!

И будешь в сотнях глаз искать
До боли взгляд знакомый,
С каким тебя родная мать
Встречала возле дома.
Когда любовь, как блудный сын
Вернется осторожно
Услышишь лишь ответ один.
Эх! Поздно! Поздно!

И кто такой закон создал?
Что возвращаясь к сроку,
Опять поймешь, что опоздал
И потерял кого то.
Тогда как блудный сын к тебе
Вернется совесть
На все твои слова в ответ
Поздно! Поздно!

Maybe I am Crazy – ՄԻԳՈՒՑԵ ԵՍ ԽԵՆԹ ԵՄ – Может я сошёл с ума

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios

The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Live 2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна,  2006.
Lyrics
Միգուցե ես խենթ եմ, կամ աշխարհն է ցնորվում…
մոլորված քայլում եմ ուղղանկյուն այս աշխարհում
և հաշվում դատարկ բիբերը կուրացած ու պաղ երազների…
մայթերից պոկում խոսքերը ոտքի տակ ճզմված ժամանակի:
Եվ նորից խաբված ամբոխը հովիվներ է նոր վիժում,
և նորից կապույտ թռչունը բանտարկվեց իր վանդակում,
և նորից սեղմված բռունցքները ինչ որ բան են պահանջում…
խելացնոր ազատությունը և կախված անկախությունը
հեղափոխության գորշ երախում:
Միգուցե ես խենթ եմ, կամ աշխարհն է ցնորվում,
անկարող ոռնում եմ լույսազուրկ իմ սենյակում,
կարկատում եմ շաբաթները թելերով մաշված իմ նյարդերի
և մուրում եմ լուսաբացը տաք հացից էլ ավելի:

Երբ  չորս կողմը բողոքում են, ինչ որ բան են անիծում,
գիտեն, ով է մեղավորը, «Հասկանում են» և դատում…
Երբ ամեն բուսած չիբանը կյանքն է մեր ճակատագրում
զավակիդ պաղած աչքերը և կաթին կարոտ շուրթերը
բզկտում են խիղճդ և այրում:

Միգուցե ես խենթ եմ, կամ աշխարհն է ցնորվում…
ո՞վ է խենթ այս բեմադրիչը, մի՞թե մեկն է մեղավոր
չեն զնգում կախված դույլերը, ի՞նչ ժամկո՞չն է մեղավոր:
չես ցանում գարնան սերմերը, ի՞նչ պիտի քաղես աշնանն,
երբ չկա վարող գութանը, մի պատճառ հանի եզանը-
նրան էլ մորթի – հանգստանաս:

Ինձ ասում են` խենթ ես,……Ո՛չ աշխարհն է ցնորվում…

Lyrics Перевод А.Абраамяна
Может это я свихнулся, а быть может мир?
По квартире прошвырнулся, некуда идти.
Грезит мозг и грезит тело, слово камня тяжелее
Взгляд пустой, окаменелый перемалывает время.И опять тупые толпы выбирают пастухов,
Снова птицы счастья в клетках развлекают дураков,
Снова требуют чего-то силой сжатых кулаков.
Опьянели от свободы, независимостью горды
Рожи связанных слепцов.Может это я свихнулся, а быть может мир?
По квартире прошвырнулся, некуда идти.
За неделею неделю дыры времени латает нерв,
О рассвете умоляю, ожидаю как насущный хлеб.Лишь проклятья с возмущением слышишь с четырех сторон,
Назначают виноватых, судят их и гонят вон.
Каждый прыщ на ровном месте правит суд, поправ закон.
Сын твой жмурится от страха и от липкого бессилья,
Совесть жжет тебя огнем.Может это я свихнулся, а быть может мир?
Может это я свихнулся, а быть может мир?

Режиссер за все ответит! Отвечать назначен он!
Виноват звонарь, что ведра не дают церковный звон?
Если по весне не сеешь, голод твой охватит дом.
Не вини вола- трудягу, если нет семян и плуга.
Успокойся! Съешь его!

Может это я свихнулся, а быть может мир?
Может это я свихнулся, нет свихнулся мир!

I’m Amazed – ԶԱՐՄԱՆՈՒՄ ԵՄ ԵՍ – Я УДИВЛЯЮСЬ

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos

Audios

The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Live 2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006.

Lyrics
Աղբյուրից մաքուր ջուրը խմելիս` ես կհագենամ,
Եվ հետո, մի պահ կառչած ներկային, ես կզարմանամ,
Թե ինչպես եղավ, որ մեր շուրջ հանկարծ ամենը փոխվեց:
Ասում են` ամեն երազանք ու հույս նորից պղտորվեց:
Զարմանում եմ ես մեր առջև փակվող հազար դռներից,
Զարմանում եմ ես մեզ բաժան անող հազար շերտերից,
Զարմանում եմ ես և նորից-նորից ես չեմ հասկանում:
Եվ գլուխս կախ ամբողջ իմ կյանքում ազգս եմ փնտրում:

Ես չեմ զարմանում նորից արթնացած բյուր ճիվաղներից,
Զարմանում եմ ես նորից համբերող իմ ժողովուրդից,
Զարմանում եմ ես և չեմ վախենում օտար թշնամուց,
Խորանը երկրիս ներսից էր քանդվում և արդեն վաղուց:

Ժանտախտի օրոք քեֆ է ընթանում մի համատարած,
Լրբերը վերցրին իրենց երեսից դիմակն ամոթխած,
Կսպանվի սարում այրվող փամփուշտով չքնաղ պատանի,
Դատապարտելով աճյունը սառած մի ճոխ թաղումի:

Զարմանում եմ ես, որ նորից-նորից, գլուխը կորցրած,
Ընթանում ենք մենք անցած ուղիով արդեն բթացած:
Զարմանում եմ ես, որ այս աշխարհում ոչինչ չի փոխվում:
Անիվը սելի նորից կոտրվեց իր սիրած փոսում:

Զարմանում եմ ես դատարկ ու պարապ ինչ-որ հույսերից,
Զարմանում եմ ես, որ չեմ զարմանում էլ ոչ մի բանից,
Խուլ ու հնազանդ չարին հանձնված այս մեծ աշխարհից
Եվ մարդկանց անդունդը տանող ճանապարհներից:

Lyrics Перевод с армянского: А.Абрамян

УДИВЛЯЮСЬ Я

Чистой, ключевой, будто в старый пир я воды напьюсь,
А потом вокруг, оглядев наш мир, очень удивлюсь.
Как же этот мир за один лишь год изменился, жуть!
В озере надежд вместо чистых вод одна только муть.

Удивляюсь я – тысячи дверей заперты стоят!
Удивляюсь я – между двух людей тысячи преград!
Удивляюсь я на себя и вас, не могу понять,
Как хотим внизу, не подъемля глаз нацию сыскать.

Я не удивлюсь, если все вокруг нечисть приберет.
Удивляюсь я, сколько может зла вытерпеть народ
Удивляюсь я, что к врагам моим вовсе страха нет
Разрушает нас точно рак внутри уже много лет.

Удивляюсь я всюду карнавал, будто пир в чуму
Как же зло надев маски, правит бал, никак не пойму.
Даже смерти миг пиром стал у нас, молодых солдат
Предаем земле, миру напоказ, словно на парад.

Удивляюсь я, сколько раз подряд и во вред себе
Можно этот путь скорбный повторять, отупев совсем,
Удивляюсь я, сколько можно быть в той же колее
Может вновь глупец голову сложить на своей земле.

Удивляюсь я, что уже давно жизнь в нас не кипит,
Удивляюсь я, что уже ничто нас не удивит.
Плечи опустив, злу бразды отдав, на виду у всех
К пропасти идем, никому не вняв, вам оставив грех.

This World Divided – ԱՇԽԱՐՀԸ ԱՅՍ ԲԱԺՆՎԵԼ Է – Этот Разделенный Мир

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Live 2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006.

Lyrics
Աշխարհը այս բաժնվել է
հազար ու մի տարբեր կտորների…
ասում են շատ վաղուց (ստում են երեւի),
ամեն լաթի կտորը մի երկիր է՝
իր կարկատած օրենքներին գերի.
և մարդկային կիսված ամբոխ՝
ցցված այդ լաթերին:Ամեն մի կեսը կայսրություն է,
կամ պետություն, կամ էլ գաղութ ինչ որ մեկի,
սահմանների փշալարով կարված՝
մարմնի վրա կապույտ մոլորակի:Այդ կեսերից էլ կեսը մեր երկիրն է՝
կապված առագաստով՝ քարե խարիսխներին,
կես սահմանի ցցին սեղմված,
կես հույսերի լույսին հառած
և կես կտոր հացին…և երբ կիսված է ժամը, և քարացած է դեմքը աշխարհի,
կիսված կռիվ ու մսաղաց՝ լքված կիսատ ջոկատների,
կիսված վերջին փամփուշտը և վերարկուն
նախորդ պատերազմից,
և դու որ քո մարմնով փակում ես
միջանցքը նոր կորուստների…
ես հին ու նոր կիսատներին ատում եմ,
այն կեսերին, որ կիսեցին հոգիս,
կես խուժանից արդեն ես ձանձրանում եմ,
կես գողերից, քառորդ հովիվներից.
և կես ճամփին մարած գնացքը մենք հրում ենք-
(կեցցե՜ ամբողջությունը խենթերի),
կես խփնված ազգասերին ատում եմ,
ռամիկ պարոններից ես զարզանդում եմ,
էլի մի բան, որ չեմ հիշի…

Նորից փրթած ծառի մարմինը ծիլեր կտա գարնան շեմին,
նորից քո պատուհանը մութ կյանքի լույսով կողողվի,
միայն թե դիմանա քո սիրտը կիսված հազար հարվածներից,
չքարանան թեվերը քո թռիչքի մեջ կիսված ճամփին:
լսի՝ր, ժամանակի կիսված զարկերը, լսիր,
դեռ չկիսված մի մեղեդի,
փակի՝ր կորուստների բացված դռները
և ամբոխին կիսված մի՝ խառնվիր:

Հե՜յ, օրհնյալ լինի մեր՝ խենթերի միասնությունը
ատում եմ քեզ՝ կիսատության գերի
ձեզ հետ եմ ես  ովքեր ցավից պարում են,
ձեզ հետ եմ ես՝ ով կամքը իր լարում է-
հեգնում ճակատագրի գորշ երեսին:

Lyrics
Мир этот разделили на тысячи кусков,
Твердят! Всегда так было. – Обман для дураков.
Кусочек каждый суши на глобусе Земли
Торжественно раскрашен под именем страны.
Законами в заплатках, народ захвачен в плен,
И государства тряпка везде владеет всем.Колючие границы сшивают меж собой
Отдельные частицы Планеты голубой.
Моя страна на карте частица лишь Земли
Привязана камнями, как парус на мели.
Имеет пол-границы, во взгляде лишь тоска,
Надежды половину и хлеба пол-куска.И если станешь время, как тряпку рвать в куски,
То мир окаменелый возьмет тебя в тиски.
В войну как в мясорубку, отправит твой отряд,
Развалит все на части, раздробит все подряд.
Своим закроешь телом потерям коридор,
И эти половины стоят тебе в укор.От полухулиганов, полуворов, устал,
И пастухов на четверть, я слушать перестал,
От полуидиотов, господ с душой бродяг,
От всяких «патриотов» и прочих «доходяг»,
Я всех их презираю, они мне душу рвут,
И поезд мы толкаем, безумству душ салют.

И снова зацветут весной стволы, ободранные в ночь,
И окна жизни свет омоет, и тьма уйдет из дома прочь
Лишь сердце б сил имело удар судьбы держать,
И крылья не окаменели, чтобы полеты продолжать.
Ритм времени послушай, мелодию не разделя,
Потерям не оставь отдушин, не смешивай с толпой себя.

Благословенно наше братство! Единство и безумство душ!
Не в деньгах видим мы богатство, не в половинчатости куш.
Я с вами, те, кто корчится от боли, а не клянет мир остальной,
Я с вами, кто «заводит» волю и управляет сам собой.
И пусть живем мы, как придется, и бьет как мячик нас судьба,
Но над судьбою мы смеемся, а жизнь – всегда, во всем борьба.

Masquerade – ԴԻՄԱԿԱՀԱՆԴԵՍ – Маскарад

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Lyrics
Ո՞ր խոսքերին ապավինեմ,
ո՞ր հույսերով ինձ պարուրեմ ,
և ո՞ր ձայնով լարեմ նորից հոգիս,
և ո՞ր կանչին արձագանքեմ,
ո՞ր փարոսով առաջնորդվեմ,
ո՞վ կխրի դաշույնը իմ մեջքիս:Ո՞ր ձայներից կխլանամ,
ո՞ր ցավերին կդիմանամ,
ո՞ր խավարում ես կկորչեմ նորից,
և ո՞ր ստին կհավատամ,
նորից ի՞նչից կզարմանամ,
և ի՞նչ հաղորդությամբ կհեռանամ կյանքից:Աննշմար դողով ծառերը,
մեր կյանքի փողոցներում,
թաքցնում են մեր ձայները
տերևի երակներում,
և դեղին մագաղաթները
մայթերի վրա թերթվում,
և հողին մորմոքն են ժառանգում:Ո՞ր աչքերի լույսը օրհնեմ,
ո՞ր սաղմոսին ապավինեմ
և ո՞վ դեռ կխաչի ջութակս պաղ,
և ո՞ւմ ուժգին ոխով ատեմ,
ո՞ւմ մոգական սիրով պաշտեմ,
ո՞ր կորուստներից կխենթանամ:

Ո՞ր քաղաքում անհետանամ,
ո՞ր տան խցում անէանամ,
և ո՞ւմ դիմակը ես պոկեմ դեմքից
ո՞ր լույսերից կկուրանամ,
ո՞ր ցավերից ես կոռնամ,
ու՞մ փամփուշտից կհեռանամ կյանքից,

Աննշմար դողով ծառերը,
մեր կյանքի փողոցներում,
թաքցնում են մեր ձայները
տերևի երակներում
և դեղին մագաղաթները
մայթերի վրա թերթվում,
և հողին մորմոքն են ժառանգում:

Ո՞ր աչքերի լույսը օրհնեմ,
ո՞ր սաղմոսին ապավինեմ
և ո՞վ դեռ կխաչի ջութակս պաղ
և ո՞ւմ ուժգին ոխով ատեմ,
ո՞ւմ մոգական սիրով պաշտեմ
ո՞ր կորուստներից կխենթանամ

In Another Lifetime – ՀԱՋՈՐԴ ԿՅԱՆՔՈՒՄ – В Другой жизни

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Audios
The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Lyrics
Ինչ որ այրվեց ու հեռացավ,
այն ինչ ջնջվեց ու կարծրացավ,
այն ինչ կիսատ շնչեց հոգում,
այն ինչ չարվեց մեկ այս կյանքում,
այն ինչ երկունք մնաց սրտում-
սպասիր, սպասիր –
ես կավարտեմ հաջորդ կյանքում:

 

Կիսատ համբույրը՝ քարացած,
կապույտ գիշերը՝ չքացած,
կիսատ աղոթքը՝ մոռացված,
անբիծ երդումը՝ ուշացած,
կիսատ իմ սերը՝ գողացած…
սպասիր, սպասիր –
քեզ կսիրեմ հաջորդ կյանքում:

 

Կիսատ ապտակը՝ չտրված,
կիսատ հեգնանքը՝ չմարած,
խաչիս վերքերը՝ սպիացած,
կիսատ վրեժը չլուծված,
և հայհոյանքը անավարտ…
սպասիր, սպասիր –
ես կավարտեմ հաջորդ կյանքում:

 

Կիսատ երգերս՝ չերգած,
կիսատ տողերս՝ չգրված,
անձայն խորհուրդը՝ չակոսած,
տենդոտ բեմերը՝ չբացված,
կիսատ կիթառս՝ չլարված…
սպասիր, սպասիր –
ես կլարեմ հաջորդ կյանքում:

 

Կիսատ անեծքը՝ հուշ դարձած,
կիսատ բաժակը՝ չխմված,
կիսատ մեղքերս՝ չգործած,
կիսատ հույսերս՝ գողացված,
փոշոտ դիմակը՝ փրկության,
սպասիր, սպասիր –
ես կպատռեմ հաջորդ կյանքում:

 

Կիսատ թռիչքը երազիս
և լուռ տրոփը լույսերի
այն ինչ այսօր չհասկացա,
այն ինչ աստղի ես չհասա
և ինչ հեքիաթ որ չապրեցի,
սպասիր, սպասիր –
քեզ հետ կապրեմ հաջորդ կյանքում:

Crossroads – ԽԱՉՄԵՐՈՒԿ – Перекресток

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios

The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Live 2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006.

Lyrics
Կորչում գնում են, հեռանում, մեկ-մեկ բոլոր մեր ջութակները,
ձեզ պե՞տք է մի նվագախումբ, որտեղ տիրում են թմբուկները
որտեղ ամեն մի մեղեդի փչում են լոկ փողայինները,
երբ լարերի ձայներ չկան, նրանք են մենակատարները:
Ձեզ չեն ների  որ դիմացաք, չնվաղեց երբեք ձեր կամքը,
չներեցին երբ  հեռացաք` նախազգալով խաղի ավարտը
ձեզ չեն ների  երբ ետ դառնաք, երբ որ մարեն հիմար կրքերը,
երբ քանդելուց հետո նորեն կպահանջվեն շինարարները
Ձեզ չեն ների, որ չկորաք, պահպանեցիք ոգու տաճարը,
որ դատեցիք ինքներդ ձեզ, հեգնած նրանց նեխած ատյանը
որ հարբեցող դուք չդարձաք կյանքի հոտած պանդոկների մեջ,
և չկորաք թմրած ծխում՝ տառապյալի հիմար դերի մեջ…

Տեսե՞լ եք դուք այնպես ճատրակ,
որտեղ խաղում են լոկ սևերը.
կյանքի բեմից դուրս շպրտված՝
լուռ հեռանում են սպիտակները:

Lyrics: перевод Алексан Абраамяна
Уходят тихо в никуда все скрипки нашего оркестра,
Вам захотелось господа взять барабаны на их место,
Где трубачи трубят в трубу, и громче всех звучат фанфары,
Нет места для душевных струн, и вы солистов поменяли.
Вас не простят, кто не восстав, борьбы не начав, проиграли,
Вы все покинули, устав, что кончена игра, приняли.
Не ждите, что простят потом, когда здесь страсти поутихнут,
Когда придется отчий дом отстроить заново с молитвой.

Когда вернетесь вы назад, в заморских кабаках не спившись,
Не ждите, что простят тогда, хоть вы горды, что возвратились.
На жизни шахматной доске лишь только черные играют,
А белые в своей тоске уныло поле покидают.

 

Same City – ՆՈՒՅՆ ՔԱՂԱՔՆ Է – Всё тот же город

Lyrics: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios

The Monologue of the Crazed Violinist – Ջութակահարի Մենախոսությունը – Монолог Сумасшедшего Скрипача

Live 2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006.

Lyrics
Դատարկվել են փողոցները հարազատ ձեր դեմքերից,
եւ շրջում են չորս բոլորը լոկ ստվերները անցյալի։
Նույն քաղաքն է նույն արեւը, սրճարանը անկյունում,
բայց օտար ուրիշ աչքեր են, անծանոթ օտար դեմքեր են,
քայլվածքին քո հետեւում։Եվ մարում է մեր անցյալը, ապագան էլ ուշանում,
ո՞վ է սխալը, ո՞վ է ճիշտը, էլ ոչ ոք չի հասկանում։
քեֆի մեջ են առնետները, սերմը մեկ առ մեկ կորչում,
հեռանում են հին տերերը, բարձրանում են վեր նորերը,
եւ անիվը պատմության վերադառնում։Թեկուզ ոռնամ ու խենթանամ ես այս ցավից՝
ես հավատում եմ, Տեր,
դեռ չի չորցել արմատը մեր ծառի, եւ դեռ կտա ծիլեր,
որքան էլ մենք կորցնենք իրար, այս խելագար կյանքում,
մեկ մեղեդի, ծանոթ մի ձայն, մեզ կդարձնի մեր տուն։

Երբ սեղմում եմ բռունցքներս եւ աշխարհն եմ անիծում,
երբ կորցնում եմ հաշտությունս, քո երգերն եմ մրմնջում,
եւ այդ ի՞նչ է, որ հավերժ է, լույսը, կյանքը, թե՞ հոգին,
չգիտեմ. պարապ խոսքեր են… Երեւի այս մեղեդին։

Դատարկվել են փողոցները հարազատ ձեր դեմքերից,
եւ շրջում են չորս բոլորը լոկ ստվերները անցյալի։
Նույն քաղաքն է, նույն արեւը եւ բոզերը անկյունում,
բայց օտար ուրիշ աչքեր են, անծանոթ օտար դեմքեր են,
քայլվածքին քո հետեւում։

 

Lyrics перевод с армянского А.Абраамяна
Опустели кромки улиц от знакомых ваших лиц,
Тени прошлого вернулись, бродят, где кипела жизнь.
Те же – город, солнце, небо, на углу кафе шумит,
Только взгляд чужой и цепкий незнакомых нам субъектов
Нас повсюду сторожит.Гаснет прошлое в тумане и, что будет – не видать,
Кто тут прав, а кто в дурмане, все равно нам не понять.
Крысы на балах блистают, семя гибнет на корню,
Кто владел, те, все бросают, кто прибрал все, начинают
Повторять историю.С ума сойду or боли и тоски, но Боже! Верую!
Что корень цел и зацветут ростки на нашем дереве.
И если в жизни заблудились вдруг, покинул вас покой,
Простой мелодии знакомый звук
Вас приведет, вас приведет домой.

Проклинаю мир за муки и кулак до боли сжат,
Но в душе родные звуки и мелодии звучат.
Что есть вечность, я не знаю.
Может свет, а может дух,

Но душою понимаю, что знакомый с детства звук.
Опустели кромки улиц от знакомых ваших лиц,
Тени прошлого вернулись, бродят, где кипела жизнь.
Те же – город, солнце, небо, на углу кафе шумит,
Только взгляд чужой и цепкий незнакомых нам субъектов
Нас повсюду сторожит.

С ума сойду от боли и тоски, но Боже! Верую!
Что корень цел и зацветут ростки на нашем дереве.
И если в жизни заблудились вдруг, покинул вас покой,
Простой мелодии знакомый звук
Вас приведет, вас приведет домой.

I Don’t Know – ԵՍ ՉԳԻՏԵՄ – Я Не знаю

Lyrics: Sayat Nova, Arthur Meschian – Սայաթ Նովա, Ա. Մեսչյան- Саят Нова, А. Месчян
Music: Sayat Nova – Սայաթ Նովա – Саят Нова

Audios

Wander – Թափառել – Блуждать

Live 2006 at Aram Khacatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006.

Lyrics
Երկու տուն ունիմ, փակ արած,
երկու սիրտ ունիմ, կանգ առած,
երկու թև ունիմ, կապ արած,
երկու տեր ունիմ` մի Աստված.. 

Իմ հոգուս լարով խաղ արա,
իմ սրտիս զարկով պար արա,
իմ վանքիս զանգով կանչ արա,
էն Սայաթ-Նովին հուշ արա…

Դուդուկի շունչով հագենամ,
իմ ոգուս ցավին դիմանամ,
աշխարհքի ստով կուրանամ,
նախանձի թույնից հեռանամ…

Կարգեցին գուսան ծաղրանքով,
երգերս` պատանդ վիրավոր,
կոկորդիս ձայնը խլացավ,
էս մարդոց խիղճը վերացավ…

Իմ հոգուս լարով խաղ արա,
իմ սրտիս զարկով պար արա,
իմ վանքիս զանգով կանչ արա,
էն Սայաթ-Նովին հուշ արա…

Lyrics перевод с армянского А.Абраамяна
Дома два имел, но не жил
Сердца два имел, но разбил,
Два моих крыла связаны,
Господина два, – Бог один. 

На струне души поиграй,
Сердцу в такт пляши, подпевай.
В колокол церкви позвони,
И Саят-Нову помяни.

Звуком дудука я напьюсь,
От душевных ран исцелюсь,
Ложью мировой ослеплюсь,
От молвы людской удалюсь.

Не всерьез гусаном нарекли,
Песнями пленен смысл молитв,
В горле у меня звук застрял,
Совесть человек потерял.

На струне души поиграй,
Сердцу в такт пляши, подпевай.
В колокол церкви позвони,
И Саят-Нову помяни.

Lyrics translated by K.Daduryan
I have two houses – locked
I have two hearts – stopped
I have two wings – bound
I have two lords – One God
Play with the string of my soul
Dance with the beat of my heart
Sound the bell of my monastery
Remember that Sayat-Nova.

I saturate with the breath of duduk
I bear the pain of my soul
I get blinded by the lies of this world
I depart poisoned by envy.

They proclaimed me gusan, mockingly
They took my wounded songs hostage
The voice of my throat muted
Conscience of these people vanished.

Play with the string of my soul
Dance with the beat of my heart
Sound the bell of my monastery
Remember that Sayat-Nova.

Strange Kind of Man – ՏԱՐՕՐԻՆԱԿ ՄԱՐԴ ԱՐԱՐԱԾ – Это странное существо человек

Lyrics: Mushex Ishxan – Մուշեղ Իշխան – Мушег Ишхан
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios
Wander – Թափառել – Блуждать

1983

Lyrics
Տարօրինակ, տարօրինակ մարդ արարած,
մոմի լույսով` խավարի մեջ համատարած,
կհալածես դու տեսիլքներ արևավառ,
կխարխափես և խավարին չես հավատա…

Արցունքներիդ միգամածին խորին տմույն
գիտես նայել արշալույսի ճաճանչներին
սգի քողի տակ հուսալից դու սիրահար`
կտառապես և վշտերիդ չես հավատա…

Վզիդ շղթա և թևերիդ ծանր կապանք`
դու կփորձես արծիվներին վայել ճախրանք,
և այս կյանքի մեծ բանտի մեջ բազմակամար,
դու կխեղդվես` շղթաներիդ չես հավատա…

Փուշ ու տատասկ քեզ կարյունեն ճամփիդ վրա,
բայց խոցոտված քո մատներով արյունլվա,
դու կորոնես ծաղիկների հոգին պայծառ,
ցավից կոռնաս և ցավերիդ չես հավատա…

Տարօրինակ, տարօրինակ մարդ արարած,
քո ձեռքերով հողին կտաս կյանքեր ծաղկած,
կզգաս դեմքիդ մահվան քամին և հողմավար,
կընկնես անշունչ, սակայն մահվան չես հավատա…

Yesterday And Today – ԵՐԵԿ ԵՒ… – Вчера и Сегодня

Lyrics: Razmik Davoian – Ռազմիկ Դավոյանի – Размик Давоян
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios
Wander – Թափառել – Странствие
Lyrics
Երեկ տխուր, այսօր ուրախ
ալիքի պես ծափ եմ տալիս,
երեկ դեպի անհայտություն,
այսօր դեպի ափ եմ գալիս: 

Լուռ ժպտում եմ փոքր ու մեծին,
կամ ծիծաղում խենթի նման,
նվիրվում եմ ավազներին`
անապատի գետի նման:

Նվիրվում եմ անմնացորդ,
ինձ ժպիտներն ո՞ւր են տանում
ծիծաղիս մեջ ամեն անցորդ
հոգնած հոգին է լվանում:

Վաղը, երբ որ մշուշ լինի
և արցունքներ ծնվեն ցավից,
գուցե մեկը, փոքրիկ մի կայծ
ետ բերի ինձ իմ ծիծաղից:

Երեկ տխուր, այսօր ուրախ
ալիքի պես ծափ եմ տալիս,
երեկ դեպի անհայտություն,
այսօր դեպի ափ եմ գալիս:

 

But Alas – Բայց ափսոս – Но увы


Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Audios
Wander – Թափառել – Странствие 

Mother of Mine – ՄԱՅՐ ԻՄ – Мать моя

Lyrics: Mushex Ishxan – Մուշեղ Իշխան – Мушег Ишхан
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Audios
Wander – Թափառել – Блуждать

Lyrics
Մայր իմ` արեվ ու հեռանուշ լուսնկայ,
դարձար նշխար ու միացար մեր հողին,
և հողն անուշ հայրենիքին հնամեայ,
քիչ մ`ավելի քաղցրացավ…
Մայր իմ` երկինք եւ առաւօտ սրբալոյս,
դուն մեր հողին տվիր հոգիդ խնկաբոյր
և հողը սուրբ` լուսապսակ պապերուս`
քիչ մ`ավելի սրբացավ…

Մայր իմ, դուն գանձ եւ անսպառ ոսկեհանք,
դարձար խորհուրդ և հողակոյտ աննշան,
բայց գանձն անխոյզ մեր հողերի լանջքին տակ`
Քիչ մ`ավելի աճեցավ…

 

Մայր իմ` աղբիւր սիրո անհաս հրաշքին,
գացիր ննջել Լուսաւորչի աստղին տակ,
և սիրտն անհուն Հայաստանի մայր հողին,
քիչ մ`ավելի մայրացավ …

 

Մայր իմ` երդիկ, մայր իմ` սեղան տոհմական,
հարազատ բառ եւ սուրբ բարբառ մայրենի,
քեզմով հիմա աշխարհն հայոց աննման,
քիչ մ`ավելի հայացավ…

Epitaph – ՏԱՊԱՆԱԳԻՐ – Эпитафия

Lyrics: Mushex Ishxan – Մուշեղ Իշխան – Мушег Ишхан

Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios

Wander – Թափառել – Блуждать

Live, Nov. 1  2006 at Aram Khachatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, Nov. 1  2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, Nov. 1  2006.

1983

Lyrics
Երբ սիրավառ և հիացիկ կնայես դուն,

գարնան շքեղ ծաղիկներուն ու ծառերուն,

հիշի՛ր, որ նախ քեզնից առաջ ես եմ տեսել,

և աչքերիս լույսը պայծառ հող է հիմա: 

Աշնան հարուստ պարտեզներից ամեն անգամ,

երբ կքաղես մրգեր հասուն ու մեղրահամ,

հիշի՛ր, որ ես քեզնից առաջ այնտեղ եղա,

և շրթերիս վայելքն անհուն հող է հիմա:

Երբ կգրկես թևերիդ մեջ դու հեշտագին,

լուսամարմին և վարսագեղ սիրո հոգին,

հիշի՛ր, որ նախ այդ արբեցման ես տիրացա,

և ձեռքերիս հրայքը վառ հող է հիմա:

Երբ որ շահես բազում գանձեր ու հաղթանակ,

և ճակատիդ դնեն ոսկե փառապսակ,

հիշի՛ր, որ նախ փառքի դափնին ինձ է տրվել,

և ճակատիս ցոլքը վճիտ հող է հիմա:

Աշնան հարուստ պարտեզներից ամեն անգամ,

երբ կքաղես մրգեր հասուն ու մեղրահամ,

հիշի՛ր, որ ես քեզնից առաջ այնտեղ եղա,

և շրթերիս վայելքն անհուն հող է հիմա…

և աչքերիս լույսը պայծառ հող է հիմա..

և ձեռքերիս հրայքը վառ հող է հիմա…

Հող է հիմա…

Lyrics Перевод с армянского А.Абраамяна
Когда свои глаза закроешь так приятно
На ложе из цветов,
Когда вкусишь ты спелый, ароматный
Осенний дар садов,
Когда ты ангела коснешься осторожно
Своей рукой,
Когда тебе на лоб оденут, что возможно,
Венок златой,
Запомни, что все это было
Уже со мной,
Теперь глаза и руки, все покрыло
Сырой землей. 

Lyrics Перевод с армянского TAR0NITE http://www.youtube.com/user/TAR0NITE
когда восторг пленящий ослепит твой взор
цветущей щедростью садов и наших гор
знай: той весной я наслаждался до тебя
и ясный день в моих глазах теперь лишь прах

плодами зрелыми вкушая осень эту
и запивая медом золотое лето
помни: в тени блаженной был я до тебя
вкус меда на моих губах теперь лишь прах

любви порыву отдаваясь без остатка
и девы непорочной плоть лаская жарко
знай: до тебя я хмелью той пьянел не раз
и сильных рук моих огонь давно погас

и в день побед великих и похвальных строк
когда чело твое украсит золотой венок
знай: лавры славы до тебя и мне дарили
но голова моя давно покоится в могиле

Deaf Shriek – ԽՈՒԼ ՀԱՌԱՉԱՆՔԻ – Глухой Вопль

Lyrics: Arthur Meschian/Mushegh Ishkhan ( Dialog) – Արթուր Մեսչյան/Մուշեղ Իշխան ( Երկխոսություն) – Артур Месчян/ Мушег Ишхан( Диалог)
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos

Audios

Wander – Թափառել – Блуждать

Live 2006 at Aram Khacatryan Concert Hall – Համերգ Արամ Խաչատրյանի Համերգասրահում, 2006թ. – Концерт в Зале Арама Хачатряна, 2006.

1983

Lyrics
Խուլ հառաչանքի ցավի մորմոքից,
միշտ նույն գիշերով սահմանված չես դու,
բախտի խաղն է սա, մի դաժան վարկյան,
անցիր բաց ճակատ, հայացքդ հեռու:Առեղծվածային այս կյանքի բեմին,
այսօր անզիջող, խուլ լռության մեջ,
վաղը դու սակայն կհասնես լույսի,
եթե չկորչես տափաստաններում, ու դառնաս անտեր:Մեռած հույսերի, մարած հավատքի
դու պահակը չես սառ գերեզմանի:
սա լոկ փորձության քունն է, որ կանցնի
միայն թե բեմի լույսը չմարի:Չորս կողմ ալեկոծ սպառնալիք վայրի
մինչ կսողոսկի քո քայլերի տակ
դու գիտես ժպտալ, նյարդերդ կապի,
որ չթուլանաս նախիրի առաջ:Սա է քո ճամփան, բեռն համբերության
կիսամեռ չորցած արմատից չես դու:
թող քեզ հարվածեն ու մի պահ ցնծան,
դու զարկդ պահիր գալիք մարտերին, ու նայիր հեռունԵվ մեկ-մեկ էլ զգույշ լսիր քո կրծքի
խռովքի մեղմիկ զանգերը թաքուն,
որ քեզ կկանչեն քո մեծ երազի
ժայթքող նյարդերի հարվածին հոսուն:Երբ ազատության դռանը կապված,
շանը կարձակեն պահակները քո,
և գոնե մեկ օր, գոնե մեկ վարկյան,
դարձիր մարդկության մասնիկը անհոգ:Դու դեռ կքայլես լուռ ու մունջ օտար,
և որսից փրկված մի գազանի պես,
գորշ հայացքների պատնեշի միջով,
ոտքի տակ ոչինչ, երկնքում ցանցեր և աղոտ հույսեր:

Եվ գոնե մեկ օր գոնե մեկ վարկյան,
քո ուսից գցիր բեռն հիշողության,
երկինք նայելիս լույսով ողողված,
և էլ մի կանչիր «Ո՞ՒՐ ԷԻՐ ԱՍՏՎԱԾ»:

Lyrics перевод с армянского А.Абраамяна
Взгляд пустой и стон глухой от боли
Умерших надежд, потухшей веры,
В небе сеть, чтоб удержать от воли,
Если бьют – терпи, зажавши нервы.
Будет время, на удар ответишь,
Как спасенный от охоты зверь,
Перед стадом бешенным не сдрейфишь
И откроешь в будущее дверь.

 

Только всуе не тверди: “О! Боже!”

Ancient Land – ԵՐԿԻՐ ՀՆԱՄՅԱ – Древняя Земля

Lyrics: Mushex Ishxan – Մուշեղ Իշխան – Мушег Ишхан
Music: Arthur Meschian – Արթուր Մեսչյան – Артур Месчян

Videos
Audios

Wander – Թափառել – Блуждать

1983

Lyrics
Երկիր հնամյա, երկիր հայրենի,
ոչ մի աստղ պայծառ և ոչ մի լուսին
քո հավերժական հմայքը չունեն,
լեռներից այն կողմ, ամպերից անդին:
Որքան էլ քեզնից ես սուրամ հեռու,
որքան էլ օտար հողերում լինեմ,
անհունության մեջ, միջոցին թափուր,
ես քեզ  կորոնեմ, հայրենի իմ տուն:

Դու առաջին սեր և վերջին կարոտ,
հուշերի նվագ, ուրախ ու ցավոտ,
շրթերիս վրա կմնաս միշտ դու,
մայրական համբույր , իմ կարոտ տխուր:

Երկիր հնամյա, երկիր պապենի,
քո ոգուց շաղված լեզու մայրենի,
քո հոգուց բուսած տենչանք ու կարոտ,
ի՞նչ եմ առանց քեզ՝ միայն անտունի:

Ամպամած ձմեռ, թե պայծառ գարուն,
արցունքի հովիտ կամ դրախտավայր,
ես քեզ կտենչամ, ես քեզ կկանչեմ,
ես քեզնով  կապրեմ, հայրենի իմ տուն: